ନିର୍ବାଚିତ ·ଣକ୍ୟ ନୀତି (୫) ପୁରୁଷାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ମାଣ ହୁଏ ଆୟୁଃ କର୍ମ ଚ ବିଂ ଚ ବିଦ୍ୟା ନିଧନମେବ ଚ । ପେ÷ତାନି ହି ସୃଜ୍ୟନ୍ତେ ଗର୍ଭସ୍ତସୈବ ଦେହିନଃ ।ା ଅର୍ଥ : ଆୟୁ ତଥା କର୍ମ ଏବଂ ଧନ, ବିଦ୍ୟା ଓ ମୃତୁ୍ୟ- ଏହି ପା ବିଷୟ ଶରୀରଧାରୀ ଜୀବର ଗର୍ଭରେ ଅବସ୍ଥାନ ହେବା ସମୟରେ ହିଁ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଯାଇଥାଏ । ଭାବାର୍ଥ : ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମଫଳ ବା ସଂସ୍କାର ନେଇ ଜୀବାତ୍ମା ମାତୃଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ । ତଦନୁସାରେ ତାର ଆୟୁ, କର୍ମ, ଧନ, ବିଦ୍ୟା ଓ ମୃତୁ୍ୟ ଏ ପା ବିଷୟ ତାର ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଯାଏ । ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଭାଗ୍ୟର ସ୍ବୟଂ ନିର୍ମାତା ଓ ବିଧାତା । ସେ ତାର ପୁରୁଷାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଇହ ବା ପର ଲୋକରେ ଧନ ଓ ବିଦ୍ୟା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ । ସତ୍ସଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସଦଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ସାଧୁମ୍ୟସ୍ତେ ନିବର୍ତନ୍ତେ ପୁତ୍ରା ମିତ୍ରାଣି ବାନ୍ଧବାଃ ୟେଚ ତୈଃ ସହ ଗନ୍ତାର ସ୍ତବ୍ଧର୍ମାତ୍ସୁକୃତଂ କୁଳମ୍ ।ା ଅର୍ଥ : ପୁତ୍ର, ମିତ୍ର, ବନ୍ଧୁ ଓ ବାନ୍ଧବ ସତ୍ସଙ୍ଗ ପ୍ରତି ବିମୁଖ ହୋଇ ପଡ଼ନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ସାଧୁ-ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସଙ୍ଗତରେ ରହି ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ସଦୁପୋଦେଶ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁକୂଳ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ତଦ୍ଜନିତ ପୁଣ୍ୟଫଳ ହେତୁ ତାଙ୍କର କୁଳ ଓ ପରିବାର ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ । ଭାବାର୍ଥ : ସାଧୁ ସନ୍ଥଙ୍କ ସତ୍ସଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟକ୍ତି ଈଶ୍ୱରାଭିମୁଖୀ ହୁଏ । ତାର ମନ ବଚନ ଓ କର୍ମ ପବିତ୍ର ହୁଏ । ତା ମଧ୍ୟରେ...
Posts
- Get link
- X
- Other Apps
ଜ୍ଞାନ ପ୍ରବାହ (୩୪) ଜଡ ଭରତ ପ୍ରସଙ୍ଗ (୩) ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ହେତୁ ବାଲ୍ୟାବସ୍ଥାରୁ ହିଁ ଭରତ ଭକ୍ତି ପରାୟଣ ଥିଲେ । ସେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଏହା ତାଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ଜନ୍ମ । ଚରମ ଶରୀରେଣ ବିପ୍ରତ୍ୱଂ ଗତମାହୁଃ । ଚରମ ଶରୀର ଅନ୍ତିମ ଜନ୍ମ । ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଅନ୍ତିମ ଜନ୍ମର କେତେକ ଲକ୍ଷଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି । ବାଲ୍ୟାବସ୍ଥାରୁ ହିଁ ଯିଏ ଭକ୍ତି ପ୍ରବଣ ହୋଇଥାଏ, ଏହା ତା’ର ଅନ୍ତିମ ଜନ୍ମ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ । ଯାହାର ବୁଦ୍ଧି ସାଂସାରିକ କର୍ମ ପ୍ରତି ଅନାସକ୍ତ ତାର ମଧ୍ୟ ଇହ ଜନ୍ମ ଅନ୍ତିମ ଅଟେ । କର୍ମାସକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତାର କର୍ମ ଅନୁରୂପ ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ବସ୍ତୁରେ ଭଗବତ୍ ଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ତଥା ଅଭିମାନଶୂନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିର ଇହ ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତିମ ବୋଲି ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଛି । ସାଧାରଣ ମନୁଷ୍ୟ (ଜୀବାତ୍ମା) ବାସନାର ଅଧୀନ ହୋଇ ସଂସାରକୁ ଆସେ । ସନ୍ଥ ମହାତ୍ମା ଭଗବତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି । ସଂସାରରେ ଜନ ପ୍ରିୟ ଓ ଧନାଢ଼୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଚତୁର ମାନନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ଆଦର ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି । ସାଂସାରିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଅନୁସାରେ ସନ୍ଥ ଜଡ଼ ବୋଲି ବିବେଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ପରମାନନ୍ଦ ଚୈତନ୍ୟ ସ୍ବରୂପ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଭୁଲି ସାଂସାରିକ ସୁଖ ଭୋଗରେ ବିଭୋର ମନୁଷ୍ୟ ହିଁ ପ୍ରକୃତରେ ଜଡ଼ ଅଟେ । ପ୍ରଭୁ ପ୍ରେମରେ ଆନନ୍ଦ ମଗ୍ନ ଦେହାଭିମାନରୁ ମୁକ୍ତ ମହାତ୍ମାକୁ ଜଡ଼ କ...
- Get link
- X
- Other Apps
ସଂସ୍କାର ଲୋଡ଼ା ସର୍ବପଲ୍ଲି ରାଧାକ୍ରିଷ୍ଣନ ସ୍ବାଧୀନତା ହାସଲ କରିବା ଦିନରୁ ଏଇ କେତେ ବର୍ଷ ଧରି ଆମେ ଆମ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ରାଜନୈତିକ ସ୍ବାଧୀନତା କହିଲେ ଯାହା ବୁଝାଏ-ସେତିକି କେବଳ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣତର ତଥା ମହର ସ୍ବାଧୀନତା ଅର୍ଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ୟମ କରୁଥାଉଁ । ଗାନ୍ଧିଜୀ ଥରେ କହିଥିଲେ, ଦେଶର ଗୋଟାଏ ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରାନ୍ତ ଯାଏଁ ମୁଁ ସର୍ବତ୍ର ବୁଲିଚି ଏବଂ ଦେଖିଚି ଅଗଣିତ ଜ୍ୟୋତିହୀନ ଆଖି, ମଣିଷର ଦୟନୀୟ ପ୍ରତିଚ୍ଛବି । ସେମାନେ ଭାରତ । ଏଇ ସବୁ କୁଡ଼ିଆ ଘରେ, ଘତଗଦା ମଝିରେ ଯେଉଁ ଦୀନ ଅକିନ ଲୋକେ ବାସ କରିଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଜ୍ଞାନର ନିର୍ଯ୍ୟାସ କିନ୍ତୁ ଗାଢ଼ତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ରହିଛି” ଏହି ଉକ୍ତିରେ ଗାନ୍ଧୀଜୀ ଆମ ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ବୈଷୟିକ ଦରିଦ୍ରତା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସମ୍ପଦ କଥା ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି । ଏଇ ବୈଷୟିକ ଦରିଦ୍ରତା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜୀବନରେ ବିଶ୍ୱାସ ଦୃଢ଼ତର କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ସବୁମନ୍ତେ ଉଦ୍ୟମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଆମ ଦୀନ ଜନତାର ଅବସ୍ଥା ଆମ ଦେଶର ଅବସ୍ଥାର ପ୍ରତୀକ । ସେମାନେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି ତାହା ଶରୀରର ପୁଷ୍ଟି ପକ୍ଷରେ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ । ତେଣୁ ସହଜରେ ସେମାନେ ରୋଗ କବଳରେ ପଡ଼ନ୍ତି । ଦରିଦ୍ର ଓ ନିରାଶ୍ରୟ ଲୋକେ ଯେଭଳି ଭାବରେ ଜୀବନ ଅତିବାହିତ କରନ୍ତି ତାହା ମଣିଷ ଉପଯୋଗୀ ନୁହେଁ । ଅତଏବ ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଶ୍ରୟ ଆମ ଲୋକଙ୍କର ପ...
- Get link
- X
- Other Apps
କ୍ଷମା ମାୟାଧର ମାନସିଂହ ଜଗତର ସକଳ ଧର୍ମର ଉପାସନାରେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ଦୋଷ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଅଛି । ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରୋପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟ । ଅଜ୍ଞାନରେ ବା ସଜ୍ଞାନରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଦିନର ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ରେ ଅନେକ ଅପରାଧ କରିପକାଉଁ ଯାହାର ନ୍ୟାୟବିଚାର ହେଲେ ଆମ୍ଭେମାନେ କଠିନ ଶାସ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ଜଗତର ଅଦୃଶ୍ୟ ବି·ର କର୍ା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ସେସବୁ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କରନ୍ତି । ମନୁଷ୍ୟର ଦୁର୍ବଳତା ଓ ଅପରାଧପ୍ରବଣତା ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ାଙ୍କୁ ହିଁ ଜଣା । ତେଣୁ ତାଙ୍କର ଅନୁକ¶ା ଦୁର୍ବଳ ମନୁଷ୍ୟକୁ କ୍ଷମାଦିଏ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ କ୍ଷମା ଆମ୍ଭେମାନେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷାକରୁ, ତାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଉ କି? ମନୁଷ୍ୟର ଏକ ଦୋଷ ଏହି ଯେ, ସେ ଆତ୍ମ-ଦୋଷ ଓ ଆତ୍ମ-ଦୁର୍ବଳତା ବୁଝିପାରେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ପର-ଦୋଷ ଓ ପର-ଦୁର୍ବଳତା ଦେଖିପାରିବାରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତପôର । ଗ୍ରୀକ୍ ଇଶପଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଗଳ୍ପ ଏହି ଯେ-ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ କାନ୍ଧରେ ସବୁବେଳେ ଦୁଇଟି ଭାର ଆଗପଛ କରି ବହନ କରେ । ଆଗ ଭାରଟି ପରଦୋଷରେ ଓ ପଛ ଭାରଟି ଆତ୍ମଦୋଷରେ ଭିର୍ ହୋଇଥାଏ । ପଛ ଭାରଟି ଚକ୍ଷୁର ଅନ୍ତରାଲରେ ରହିବାରୁ ସେ ଆତ୍ମଦୋଷ ଦେଖିପାରେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଆଗ ଭାରଟି ସବୁବେଳେ ଆଖିଆଗରେ ଥିବାରୁ ସେ କେବଳ ପରଦୋଷଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିବାକୁ ପାଏ ।...
- Get link
- X
- Other Apps
ସକାରାତ୍ମକ ପରିବର୍ନ କଥିତ ଅଛି ସ୍ବ ପରିବର୍ନ ହିଁ ବିଶ୍ୱ ପରିବର୍ନ ଆଧାର । ଏହି ନଶ୍ୱର ସଂସାରରେ ପରିବର୍ନ ହେଉଛି ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ । ବ୍ୟାକରଣଗତ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ପରିବର୍ନର ଅର୍ଥ ପ୍ରୟୋଗ ଭେଦରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରେ । ସାଧାରଣତଃ ବିଶେଷ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଗୋଟିଏ ସ୍ଥିତିକୁ ଆଉ ଏକ ସ୍ଥିତିକୁ ବଦଳିବାର ନାମ ପରିବର୍ନ । ଜୀବନରେ ପରିବର୍ନର ବହୁତ ମହ୍ୱ ରହିଛି । କାରଣ ପରିବର୍ନ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଜୀବନ ବିକାଶ ମାର୍ଗରେ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଥାଏ । କାହାରି ଜୀବନରେ ଯଦି ମହାନ ପରିବର୍ନ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୁଏ, ତେବେ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ ଯେ ନିଜ ଅଜାଣତରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମାର୍ଗରେ ପାଦ ଦେଇଛି । ଜଣେ ସେତେବେଳେ ବଦଳେ ଯେତେବେଳେ ସେ ଆତ୍ମ-ଜାଗରୁକ ହୁଏ, ସମର୍ଥନ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଓ ବୁଝି ବିଚାରି ଆଚରଣ କରେ । ପରିବର୍ନ ସମୟ ସାପେକ୍ଷ ଓ ଆହ୍ୱାନପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରେ । ସମାଜରେ ପରିବର୍ନ ଆଣିବା ପାଇଁ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ଆମକୁ ଜାତି, ବର୍ଣ୍ଣ, ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଓ ଲିଙ୍ଗ ନିର୍ବିଶେଷରେ ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଗକୁ ଶିକ୍ଷିତ କରିବାକୁ ହେବ ଏବଂ ପ୍ରଚଳିତ ଅବୈଜ୍ଞାନିକ ପରମ୍ପରାକୁ ବନ୍ଧନରୁ ମକ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ । ତେବେ ଯାଇ ଆମେ ଏକ ନୂତନ ସମାଜର କଳ୍ପନା କରିପାରିବା । ପରିବର୍ନ ଜୀବନର ବାସ୍ତବିକ ନିୟମ । ସଂସାରରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବସ୍ତୁ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ପରିବର୍ନର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦେଇ ଗତି କରିଥାଏ । ଏହା ସାର୍ବଭୌମିକ ସତ୍ୟ ଅଟେ । ଯଦ୍ୟପି ଆମେ ଏହି କ...
- Get link
- X
- Other Apps
ଜ୍ଞାନ ଗଙ୍ଗା . ସଂସାର ବିଷ ବୃକ୍ଷସ୍ୟ ଦ୍ୱେ ଏବ ମଧୁର ଫଳେ କାବ୍ୟାମୃତ ରସାସ୍ବାଦଃ ସଙ୍ଗମଃ ସଜ୍ଜନୈଃ ସହ ।ା (ଅର୍ଥ:- ସଂସାର ରୂପକ ବିଷ ବୃକ୍ଷର ଦୁଇଟି ମଧୁର ଫଳ ଅଛି ।ତା ମଧ୍ୟରୁ ସାହିତ୍ୟର ରସାସ୍ବାଦନ ପ୍ରଥମ ଓ ସାଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଟେ । ) . ସର୍ବସ୍ୟହିପରିକ୍ଷ୍ୟନ୍ତେସ୍ବଭାବୋନେତରେ ଗୁଣାଃ । ଅତୀତ୍ୟହି ଗୁଣାନ୍ ସର୍ବାନ୍ ସ୍ବଭାବୋ ମୁଦ୍ଧି ୍ନବର୍ତେ ।ା (ଅର୍ଥ:- ସମସ୍ତଙ୍କ ସ୍ବଭାବ ପରୀକ୍ଷା କରାଯିବା ଉଚିତ । ଅନ୍ୟ ଗୁଣଗୁଡିକ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଯେଣୁ ସ୍ବଭାବ ସମସ୍ତ ଗୁଣକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଥାଏ । ) ଯସ୍ତୁ ମୂଢତମୋ ଲୋକେ ଯସ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧେଃ ପରଂଗତଃ । ଦ୍ୱାବେତୌ ସୁଖ ମେ ଧେତେ କ୍ଲିଶ୍ୟତ୍ୟନ୍ତ ରିତୋ ଜନଃ । (ଅର୍ଥ:- ଏଦୁନିଆରେ ଯେ ନିପଟ ବୋକା ଓ ଯେ ବିଚକ୍ଷଣ ଧୀ ସମ୍ପନ୍ନ ଏ ଉଭୟ ସୁଖ ଲାଭ କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ମଝି ମଝିକିଆ ଲୋକ କ୍ଲେଶ ଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି । ନ ବୈରାଗ୍ୟାତ୍ ପରଂ ଭାଗ୍ୟଂ ନ ବୋଧାତ୍ ପରମଃ ସଖା । ନ ହରେର ପରସ୍ତ୍ରାତା ନ ସଂସାରାତ୍ ପରୋରିପୁଃ ।ା (କାଳିଦାସ) (ଅର୍ଥ:- ବୈରାଗ୍ୟ ଭଳି ସୌଭାଗ୍ୟ ନାହିଁ, ବୋଧ ଶକ୍ତିଠୁଁ ବଳି ସଖା ନାହିଁ । ହରିଙ୍କ ଭଳି ପରିତ୍ରାତା ନାହିଁ, ସଂସାର ଭ...
- Get link
- X
- Other Apps
ମୃତୁ୍ୟ ଡାକ୍ତର ସୁଧାଂଶୁ ଶେଖର ମିଶ୍ର, ସେଦିନ ସାୟଂକାଳରେ କୋଶଳ ନଗରରେ ଭାରି ଭିଡ । ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କରିଥିବା ଜଣେ ମହାତ୍ମା ପ୍ରବଚନ ଦେବା ପାଇଁ ଆସିଥାନ୍ତି । ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗରେ ସେ ଭାରୀ ପ୍ରବୀଣ । ସେ ଥିଲେ କର୍ମ ଯୋଗୀ । ସେ ସନ୍ୟାସ ଦୀକ୍ଷା ନେଇ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସାରା ଜୀବନ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ଦୃଢ ପ୍ରତିଜ୍ଞ ଥିଲେ । ସାମାଜିକ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାଂସାରିକ ପ୍ରବୃି ନ ଥିଲା । ସେ ଏକାଧାରରେ ଥିଲେ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ । ନିରହଂକାରୀ, ନିର୍ବିକାରୀ, ଅକ୍ରୋଧୀ, ମିଷ୍ଟଭାଷୀ, ଲେଖକ, ପ୍ରବଚକ ସମାଜ ସଂସ୍କାରକ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଓ ରାଜଯୋଗୀ । ତାଙ୍କ ମୁଖ ମଣ୍ଡଳରୁ ସର୍ବଦା ନିର୍ଗତ ହେଉଥାଏ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ୟୋତି । ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମନେ ହେଉଥାଏ ସତେ ଯେମିତି କୌଣସି ଦେବ ପୁରୁଷ ଏକ ବିଶେଷ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ନେଇ ଦେବଲୋକରୁ ଏ ମରଧାମକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଛନ୍ତି । ଯୋଗୀ ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦ ନାମରେ ସେ ସର୍ବଜନ ବିଦିତ । ଏଭଳି ଏକ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଆଗମନର ସୂଚନା ପାଇ ବହୁ ଦୂର ଦୂରାନ୍ତରୁ ଲୋକେ ବିଭିନ୍ନ ଯାନ ବାହନରେ କୋଶଳ ଆସୁଥାନ୍ତି । ନଗର ଉପକଣ୍ଠରେ ଏକ ବିଶାଳ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ପ୍ରବଚନ ସଭାର ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଥାଏ । କୋଶଳ ନଗରର ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟବସାୟୀ ଧନ·ନ୍ଦ ଥିଲେ ଆୟୋଜକ ମଣ୍ଡଳୀର ସଭାପତି । ତାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବର୍ଷକୁ ·ରି ପା ଥର ଏପରି ପ୍ରବଚନ ସଭା ଅନୁଷ୍ଠିତ ...