DIVYA CHETANA ODISHA

 ନିର୍ବାଚିତ କବୀର ଦୋହାବଳୀ (୫) ଧରତି ‘ାଟୈ ମେଘ ମିଲୈ, କପଡ଼ା ‘ାଟୈ ଡୌର । ତନ ‘ାଟୈ କୋ ଔଷଧି, ମନ ‘ାଟୈ ନାହିଁ ଠୌର ।ା୭୫ାା ଅର୍ଥ :- ପୃଥିବୀରେ ‘ାଟ ଉପôନ୍ନ ହେଲେ ମେଘ ଜଳ ବୃଷ୍ଟି କରି ତାହା ଠିକ୍ କରିଦିଏ । ବସ୍ତ୍ର ଚିରି ଗଲେ ସିଲାଇ କରି ତାକୁ ଠିକ୍ କରି ହୁଏ । ଶରୀରରେ ଆଘାତ ଲାଗିଲେ ଔଷଧ ଲେପ ଦେଲେ ଠିକ୍ ହୋଇଯାଏ । କିନ୍ତୁ ମନ ଯଦି ‘ାଟିଯାଏ ତେବେ ଔଷଧ ବା କୌଣସି ଉପାୟରେ ତାକୁ ଯୋଡି ହୁଏ ନାହିଁ । ମାଲି ଆବତ ଦେଖିକେ, କଲିୟାଁ କଲେ ପୁକାର । ‘ୁଲି ‘ୁଲି ଚୁନ ଲଇ, କାଲ ହମାରୀ ବାର ।ା୭୬ାା ଅର୍ଥ :- ମାଳିକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି କଳିକା ଆହ୍ୱାନ କରିବାକୁ ଲାଗେ । ଯେଉଁ ‘ୁଲ ‘ୁଟି ସାରିଛି ତାକୁ ମାଳି ତୋଳି ନେଲା । ଯାହା ‘ୁଟିବାକୁ ବାକି ଅଛି ଆସନ୍ତା କାଲି ତାର ପାଳି ପଡିବ । ‘ୁଲ ପରି କାଳ ରୂପୀ ମାଳି ଆୟୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରିଥାଏ । କଳି ପରି ଆମର ପାଳି ଆଗାମୀ ସମୟରେ । ଅର୍ଥାତ୍ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦିନେ ନା ଦିନେ କାଳର କବଳିତ ହେବା । ଝୁଠା ସୁଖ କୋ ସୁଖ କହୈ, ମାନତ ହୈ ମନ ମୋଦ । ଜଗତ - ବନୋ କାଲକା, ବିଛୁ ମୁଠି କଛୁ ଗୋଦ ।ା୭୭ାା ଅର୍ଥ : ବାହ୍ୟ ଆବରଣ ଭୌତିକ ସୁଖକୁ ସାଂସାରିକ ଲୋକେ ସୁଖ ମଣନ୍ତି- ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂସାର କାଳର ଗ୍ରାସ ଅଟେ । ଏଠାରେ କେତେକ କାଳର କୋଳରୋ ଓ କେତେକ ତାର ହାତ ମୁଠାରେ ଅଛନ୍ତି । ସେ ନିତ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ...

 ଦିବ୍ୟ ଜୀବନ ଶ୍ରୀ ଅରବିନ୍ଦ ଦିବ୍ୟ ଜୀବନର ଅର୍ଥ ମନୁଷ୍ୟ ବର୍ମାନ ଚେତନାର ଯେଉଁ ସ୍ତରରେ ଅଛି ତା’ଠୁଁ ବୃହର ଓ ଉଚ୍ଚତର ଚେତନା ଯୁକ୍ତ ଜୀବନ ହେଉଛି ଦିବ୍ୟ ଜୀବନ । ଦିବ୍ୟ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ସୁଖ ସ୍ବାଚ୍ଛନ୍ଦ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର ଓ ସହଜ ଭାବରେ ଆନନ୍ଦରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବ । ଅତୀତରେ ଓ ବର୍ମାନ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଜୀବନ ଲାଭ ପାଇଁ ସାଧନା କରି କେତେକ  ସଫଳତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ନଗଣ୍ୟ । ସେମାନଙ୍କ ସାଧନା ସେମାନଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଜୀବନରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରକୁ ଉନ୍ନୀତ କରାଇଛି ସତ, କିନ୍ତୁ ଏହାଦ୍ୱାରା ମାନବ ସମାଜରେ କିଛି ପରିବର୍ନ ହୋଇ ନାହିଁ । ବର୍ମାନ ମନୁଷ୍ୟ ଜଗତର ଯେପରି ଅବସ୍ଥା ରହିଛି ତାହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳିଯିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଅନେକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନୁଷ୍ୟ ଏପରି ପରିବର୍ନ ·ହିଁଛନ୍ତି । ତଥାପି କାହିଁକି ଆଜିକାଲିର ଏଇ ଅବା‚ିତ ଅବସ୍ଥା ଆଦୌ ବଦଳି ଯାଉ ନାହିଁ? ବୁଦ୍ଧି ଥାଇ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ କାହିଁକି ବୁଝି ପାରୁ ନାହିଁ ଯେ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ସ୍ବାର୍ଥପରତା ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଲଢ଼େଇ କରିବା ଦ୍ୱାରା ତା’ର ଅନିଷ୍ଟ ହେଉଛି? ସୁଖ ପାଇ ମଧ୍ୟ ସେ ସୁଖୀ ନୁହେଁ କାହିଁକି? କେହି ଖାଦ୍ୟାଭାବରୁ ଅସୁଖୀ, କାହାର ଖାଦ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅସୁଖୀ, ଏପରି କାହିଁକି? ସବୁ ପ୍ରକାର ସୁଖର ଉପାୟ ଆବିଷ୍କାର କରି ମଧ୍ୟ ତା’ର ଦୁଃଖ ଅପସାରିତ ହେଉ ନାହିଁ କାହିଁକି? ଏସବୁ ସମସ୍ୟା ନିରାକରଣ ସେତେବେଳେ...

 ନିର୍ବାଚିତ ·ଣକ୍ୟ ନୀତି (୬) ଗୋଟିଏ ଗୁଣୀ ପୁତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଅଟେ ବରମେକୋ ଗୁଣୀ ପୁତ୍ରୋ ନିର୍ଗୁଣ୍ୟେଶ୍ଚ ଶତୈରପି ଏକଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ତମୋ ହନ୍ତି ନ ଚ ତାରାଃ ସହସ୍ରଶଃ ।ା ଅର୍ଥ : ଶହେ ଗୁଣହୀନ ପୁତ୍ରଠାରୁ ଗୋଟିଏ ଗୁଣବାନ ପୁତ୍ର ଉମ ଅଟେ । କାରଣ ଗୋଟିଏ ଚନ୍ଦ୍ର ହିଁ ରାତ୍ରିର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସହସ୍ର ତାରାଗଣ ତାହା କରି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ଭାବାର୍ଥ : ଶତାଧିକ ମୁର୍ଖ ଓ ଗୁଣହୀନ ବ୍ୟକ୍ତି ପରିବାର ପାଇଁ ଏକ ବୋଝ ସଦୃଶ । ସେମାନେ ପରିବାର ତଥା ବଂଶର ମାନମର୍ଯ୍ୟାଦା ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି । ଗୋଟିଏ ଗୁଣବାନ ପୁତ୍ର ପରିବାରର ଓ ବଂଶକୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରେ । ଏହିପରି ପୁତ୍ରକୁ କୁଳଚନ୍ଦ୍ରମା କୁହାଯାଏ । କାରଣ ଗୋଟିଏ ଚନ୍ଦ୍ର ରାତ୍ରିରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରିିଥାଏ । ସହସ୍ର ସହସ୍ର ତାରା ଆକାଶରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ପୃଥିବୀ ଅନ୍ଧକାରାଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇଥାଏ । ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ତେଣୁ ଗୋଟିଏ ଗୁଣୀପୁତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଅଟେ । ମୁର୍ଖପୁତ୍ର ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ଦୁଃଖ ପ୍ରଦାୟକ ମୁର୍ଖ ଶ୍ଚିରାୟୁର୍ଜାତୋଽପି ତସ୍ମାଜ୍ଜାତମୃତୋ ବରଃ ମୃତଃ ସ ·ଽଳ୍ପଦୁଃଖାୟ ଯବଜ୍ଜୀବଂ ଜଡୋ ଦହେତ୍ ।ା ଅର୍ଥ : ଦୀର୍ଘଜୀବୀ ମୁର୍ଖ ପୁତ୍ର ଅପେକ୍ଷା ଜନ୍ମ ହେଲା ମାତ୍ରେ ମୃତୁ୍ୟ ପ୍ରାୟ ହୋଇଥିବା ପୁତ୍ର ଉମ ଅଟେ । କାରଣ ସେହି ମୃତ ପୁତ୍ର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ଦୁଃଖଦାୟୀ ହୋଇଥାଏ; କିନ୍ତୁ ମୁର୍ଖ ପୁତ୍ର ବ...

 ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ମନୋଜ ଦାସ “There are two allied powers in man: Knowledge and Wisdom.Knowledge is so much of the truth, seen in a distorted medium, as the mind arrives at by groping; Wisdom what the eye of divine vision sees in the spirit.”  “ମଣିଷ ଭିତରେ ରହିଛନ୍ତି ଦୁଇ ପରସ୍ପର ସହଯୋଗୀ ଶକ୍ତି: ଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞା । ଗୋଟିଏ ବିକୃତ ମାଧ୍ୟମ ଦେଇ ଦେଖି ସତ୍ୟର ଯେତିକି ମାତ୍ରାକୁ ମନ ଅଣ୍ଡାଳି ଅଣ୍ଡାଳି ନିରୂପଣ କରିପାରେ, ତାହାହିଁ ଜ୍ଞାନ । ଦିବ୍ୟଦୃଷ୍ଟି ଆତ୍ମା ଜରିଆରେ ଯାହା ଦେଖିପାରେ, ତାହାହିଁ ପ୍ରଜ୍ଞା” । ଆମେ ସାଧାରଣତଃ ଜ୍ଞାନ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଉଭୟ Knowledge Gaõ Wisdom  କୁ ବୁଝାଇ ଥାଉ । କିନ୍ତୁ Wisdom ପାଇଁ ରହିଛି ଅଧିକ ଉପଯୁକ୍ତ ଶବ୍ଦ: ପ୍ରଜ୍ଞା । ଆମେ ‘ପ୍ରଜ୍ଞା’ ହିଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା । ଶ୍ରୀମାଙ୍କୁ ଜଣେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞା ପରସ୍ପର ସଂପର୍କିତ କାହିଁକି? ଶ୍ରୀମା ବୁଝାଇଛନ୍ତି, ଉଭୟ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଅଜ୍ଞାନ-ଅନ୍ଧାରରୁ ଆଲୋକ ଦିଗରେ ନେଇଯିବା ସକାଶେ ଉଦ୍ଧିଷ୍ଟ । ଜ୍ଞାନ ମନ ଦ୍ୱାରା ମିଳିପାରୁଥିବା ସ୍ଥଳେ ପ୍ରଜ୍ଞା ଲାଭ କରିବାର ମାଧ୍ୟମ ଆମର ଆତ୍ମା । ‘ବିକୃତ ମାଧ୍ୟମ’ ବୋଇଲେ କ’ଣ? ଶ୍ରୀ ଅରବିନ୍ଦଙ୍କ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତିର ଅର୍ଥ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସ୍ତରରେ ଭିନ୍ନ । ମନ ଏକ ଅସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ଅପରିଣତ ମାଧ୍ୟମ ...

 ନିପୁଣତା ଏବଂ କୌଶଲ୍ୟ ଓøପଚାରିକତା ନିର୍ବାହ ପାଇଁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ସାମାନ୍ୟ ଭାବରେ ସମ୍ପାଦନ କରିବାରେ କର୍ାର ବିଶେଷତା ନ ଥାଏ । ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ କୌଣସି ନବୀନତା ନାହିଁ ତାହା ଆକର୍ଷକ ହୋଇ ନଥାଏ । ଏଥି ପ୍ରତି ଲୋକଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ ହୁଏ ନାହିଁ । ଲୋକେ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । କାର୍ଯ୍ୟର କୌଶଳ ଏବଂ ତହିଁରେ ପ୍ରବୀଣତା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ । ଜଣେ ଚିତ୍ରକାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାଗ୍ରତା ସହ ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ର ବନାଏ ସେତେବେଳେ ତାର ଜୀବଶ୍ୟତା ଓ ଲାବଶ୍ୟତା ଦେଖି ଲୋକେ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଯାଆନ୍ତି । ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ବାହାରେ, “କିଏ ଏହି ଚିତ୍ରର ସ୍ରଷ୍ଟା? ଏହିପରି କଳାକାରର କଳାକୁ, ତାର କୌଶଲ୍ୟକୁ ଲୋକେ ନମନ କରନ୍ତି । ଏହା ତାର ନିପୁଣତାର ପରାକାଷ୍ଠା । ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷାର୍ଥୀଙ୍କୁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ବ୍ୟବହାର କରିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦର ଓ ଆକର୍ଷକ ଢ଼ଙ୍ଗରେ ସମ୍ପାଦନ କରିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖିବା ବିଧେୟ । କାର୍ଯ୍ୟ କୁ କୁଶଳତା ପୂର୍ବକ କରିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ କୁଶଳ ଏବଂ ବ୍ୟବହାରରେ କୁଶଳତା ଆଶିବାର ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କୁଶଳ କୁହାଯାଏ । ବାଣୀର କୌଶଳ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଗୁଣରେ କମ ନୁହେଁ । ଜଣକର ବାକ ପଟୁତା ଓ ବାଣୀର ସମ୍ମୋହନ ଶକ୍ତି ଲୋକଙ୍କୁ ହତପ୍ରଭ କରିଦିଏ । ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଓ ମନ ପରିବର୍ନ କରିଦିଏ ତ...

 ବୌଦ୍ଧିକ ବିକାଶରେ ବିଜ୍ଞାନର ଭୂମିକା ଡାକ୍ତର ସୁଧାଂଶୁ ଶେଖର ମିଶ ଭୌତିକ ବିକାଶର ବିଜ୍ଞାନ ଏଯାବତ୍ ଯେତିକି ଉନ୍ନତି କରିଛି ବୌଦ୍ଧିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେତିକି ବିକାଶ କରି ପାରି ନାହିଁ । ସଂପ୍ରତି ବୈଜ୍ଞାନିକଗଣ ଏଥିପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ମନେ ହୁଏ । କୁହାଯାଏ ଆବଶ୍ୟକତାହିଁ ଉଦ୍ଭାବନର ଜନନୀ । ଇତିହାସର ପ୍ରାକ୍ କାଳରୁ ବିଜ୍ଞାନ ମନୁଷ୍ୟକୁ ତାର ବ୍ୟବହାରିକ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ସହଯୋଗ ଦେଇ ଆସୁଛି । ମଣିଷ କାଳକ୍ରମେ ଯେତେ ସଭ୍ୟ ଓ ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଛି ତା’ର ବ୍ୟବହାରିକ ଆବଶ୍ୟକତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି । ଏହା ତାକୁ ନୂତନ ଅନୁସନ୍ଧାନ ନିମନ୍ତେ ଉତ୍ସାହିତ କରିଛି ଓ ଆଜି ମଧ୍ୟ କରୁଛି । ସଭ୍ୟତାର ବିକାଶ ସେଙ୍ଗ ସେଙ୍ଗ  ମଣିଷର କ୍ଷମତା ଲିପ୍ସା ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା । ବିଭିନ୍ନ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ସଂଘର୍ଷର ଏହାହିଁ ମୂଳ କାରଣ । ସୈନ୍ୟ କ୍ଷମତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବୈଜ୍ଞାନିକ ସନ୍ଧାନରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶ ନିଜର ସମପ୍ତି ଶକ୍ତି ଓ  ସାମର୍ଥ୍ୟ ବିନିଯୋଗ କଲେ । କିଛି ଦେଶ ସାମରିକ ସାମଗ୍ରୀ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶକୁ ବିକ୍ରି କରି ଖୁବ୍ ଅର୍ଥ ରୋଜଗାର କଲେ । ଛୋଟର ଛୋଟ ଦେଶମାନେ ଏହା ଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ । ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର କିଣାର ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧାରେ ସେମାନଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତି ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଗଲା । ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀମାନେ ଏହାର ଦୁଇଟି ମୁଖ୍ୟ ନକାରାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରନ୍ତି । ପ୍ରଥମଟି ହେଲା...